Το κατάφεραν κι αυτό. Μετά τα νοσοκομεία ένα βήμα πριν από το λουκέτο βρίσκονται και τα πανεπιστήμια όλης της χώρας. Υπάρχουν Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στα οποία δεν υπάρχει ούτε ένα ευρώ στο ταμείο.
Άλλα προσπαθούν να βγάλουν τη χρονιά με ψίχουλα στηριζόμενα στις κρατικές επιχορηγήσεις που δίνονται από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους σε μηνιαίες δόσεις. Λες και οι πρυτάνεις έχουν να διαχειριστούν ένα απλό οικογενειακό προϋπολογισμό και όχι τα έξοδα ιδρυμάτων με χιλιάδες φοιτητές που χρειάζονται μακροπρόθεσμους προγραμματισμούς.
Οι πρυτανικές αρχές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης προσπαθούν απεγνωσμένα να βρουν χρήματα για να αποφύγουν το εξευτελιστικό κλείσιμο του δεύτερου μεγαλύτερου πανεπιστημιακού ιδρύματος της χώρας. Λουκέτο σε ένα ίδρυμα που δεν κατάφεραν να κλείσουν ούτε οι Γερμανοί κατακτητές. Και ο λόγος; Το υπουργείο Παιδείας περιέκοψε την επιχορήγηση κατά 54%. Ο πρύτανής του περιέγραψε την κατάσταση στο Δημοτικό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης στο οποίο προσέφυγε ζητώντας βοήθεια: «Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης βρίσκεται εν κινδύνω όχι μόνο για λόγους οικονομικούς, αλλά και για λόγους που αφορούν την εκπαίδευση, την έρευνα, τη διοίκηση, τα μεγάλα κενά στο προσωπικό, τις τεράστιες ελλείψεις στις υποδομές και στον εργαστηριακό εξοπλισμό». Μια άλλη ιστορική σχολή, η Αρχιτεκτονική του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, ανέστειλε τη λειτουργία της γιατί δεν υπάρχουν χρήματα, ενώ οι διδάσκοντες, ολοένα και λιγότεροι, βρίσκονται επί ξύλου κρεμάμενοι. Δραματική είναι και η κατάσταση στα ΤΕΙ. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, το μεγαλύτερο από αυτά, του Πειραιά, με 14.000 ενεργούς φοιτητές που δεν μπορεί να αντεπεξέλθει ακόμη και σε στοιχειώδη λειτουργικά έξοδα.
Και όσοι δεν πείστηκαν από τα παραπάνω, αρκεί να ρίξουν μια ματιά στο κείμενο που ενέκριναν στις 23 Μαΐου στη Θεσσαλονίκη οι πρυτάνεις των 16 πανεπιστημίων της χώρας:
Δραστική περικοπή των πιστώσεων. Συνεχείς και αυθαίρετες παρεμβάσεις από την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας. Καθυστέρηση και προσπάθεια αναστολής της εξέλιξης μελών του Διδακτικού Προσωπικού. Διακοπή της δημόσιας χρηματοδότησης της έρευνας. Ακόμη και δεκαετής καθυστέρηση έγκρισης ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Αναστολή διορισμών κάθε κατηγορίας προσωπικού. Μη έγκριση μεταπτυχιακών προγραμμάτων. Κι όμως. Χιλιάδες διδάσκοντες με πλήρη συναίσθηση ευθύνης ανταποκρίθηκαν σε όλες τις προκλήσεις της δύσκολης εποχής μας. Τους ζήτησαν εξορθολογισμό των δαπανών. Τον έκαναν. Τους ζήτησαν καλύτερο προγραμματισμό. Τον έκαναν. Τους ζήτησαν να βάλουν κι αυτοί ένα χέρι για την ανόρθωση της χώρας. Το έκαναν. Τους ζήτησαν να μην τα βροντήξουν κάτω βλέποντας το πετσόκομμα των έτσι κι αλλιώς μικρών αποδοχών τους. Το δέχθηκαν για να μη διαταραχθεί η εκπαιδευτική διαδικασία. Και τι εισέπραξαν; Μετά τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα και τις πομφόλυγες με τις ελληνικούρες των (τρομάρα μας) υπευθύνων του υπουργείου Παιδείας, την πλήρη αδιαφορία. Το χλευασμό κάθε πρότασης. Βλέπετε, οι πανεπιστημιακοί δεν ξέρουν. Ξέρουν οι μαθητευόμενοι μάγοι του υπουργείου. Που γκρεμίζουν κατακτήσεις δεκαετιών μέσα σε λίγα λεπτά. Εντελώς αποκομμένοι από την πραγματικότητα. Που θεωρούν, αυτοί οι ημιμαθείς, κατώτερους τους διδάσκοντες και πειραματόζωα τα παιδιά μας. Αν τους αφήσουμε να διαλύσουν την ανώτατη εκπαίδευση, θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας…

Πηγή: http://www.paraskevi13.com/